ယူကလစ်စိုက်ခင်းများသည် အပင်အငွေ့ပျံခြင်း၊ ရေငွေ့ပျံခြင်းများပြား၍ ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု မြန်မာပြည်တွင် သံသယအမျိုးမျိုးဖြစ်ပေါ်လျက် ရှိပါသည်။ စူးစမ်း လေ့လာမှုများကို မှော်ဘီ၊ တောင်ငူ၊ ရေတာရှည်၊ သာစည်၊ မိတ္ထီလာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းနှင့် မေမြို့ မြို့နယ်များရှိ ယူကလစ်စိုက်ခင်းနှင့် ၄င်းတို့နှင့်ဆက်စပ်လျက်ရှိသည့် အခြားသစ်မျိုးများစိုက်ခင်း၊ သဘာဝတောနှင့် ကွင်းပြင်နေရာများတွင် နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း ရာသီဥတု (၃)မျိုးတွင် လေအပူချိန်၊ စိုထိုင်းဆ၊ အပေါ်ယံမြေအပူချိန်၊ မြေချဉ်ငံဓါတ်၊ မြေအစိုဓါတ်နှင့်သစ်သားအစိုဓါတ်စသည့် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်၍ တွေ့ရှိချက်များကို နှိုင်းယှဉ်သုံးသပ်ဆွေးနွေးတင်ပြထားပါသည်။

ဤလေ့လာမှုများအရ မိုးများသောဒေသနှင့် မိုးနည်းသောဒေသ နှစ်ခုစလုံးတွင် အပူချိန်၊ နှိုင်းရစိုထိုင်းဆ၊ မြေဆီလွှာအစိုဓာတ်နှင့် မြေအောက်ရေစုပ်ယူမှု စသည့် ရာသီဥတုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအပေါ် ဒေသမျိုးရင်း သစ်တောစိုက်ခင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယူကလစ်စိုက်ခင်းများကြောင့် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ထို့အတူ သစ်အစိုဓာတ်ပါဝင်မှုနှင့် မြေပေါ်ဇီဝဒြပ်ထု ထွက်ရှိမှုတို့တွင်လည်း ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှု မတွေ့ရပါ။

သစ်တောစိုက်ခင်းများနှင့် ကွင်းပြင်ဧရိယာများကို နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ သစ်ပင်ဖုံးလွှန်းမှုရှိခြင်းဖြင့် မြေဆီလွှာအပူချိန်ကို လျှော့ချပေးပြီး နှိုင်းရစိုထိုင်းဆနှင့် မြေဆီလွှာမျက်နှာပြင် အစိုဓာတ်ကို တိုးမြင့်စေသည့် အပူအအေး မျှတစေသော အာနိသင် (Tempering effect) ကို ပေးစွမ်းကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ သစ်ရွက်ခြောက်များ ရှိနေခြင်းနှင့် ရွက်အုပ်ဖုံးလွှမ်းမှုတို့သည် မိုးရွာသွန်းမှုကြောင့် မြေဆီလွှာတိုက်စားမှုနှုန်းကို လျော့နည်းစေသည်။

ကြီးမြန်သစ်မျိုး စိုက်ခင်းများ သစ်သားထုတ်လုပ်မှုအတွက် မြေဆီလွှာမှ အစိုဓာတ်ကို အလျင်အမြန် စုပ်ယူကြသည်။ ယူကလစ်နှင့် ထင်ရှူးစိုက်ခင်းများကို နှိုင်းယှဉ်ရာတွင် ထင်ရှူးပင်များကို ပင်ကျပ်နဖုတ်ခြင်း မပြုလုပ်ပါက ထင်ရှူးသစ်မျိုးများသည် ယူကလစ်ထက် အစိုဓာတ် ပိုမိုလိုအပ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။